Blinde lunch

Half augustus was ik in Huizen bij mijn nieuwe werkgever. Om eens te ervaren wat het is om blind te zijn was er voor mij (en een andere nieuwe collega) een “blinde” lunch geregeld.

De tafel werd gedekt en wij moesten buiten wachten. We kregen toen de tafel gedekt was een blinddoek om moesten eerst onze plaats zoeken. Hierna gingen we lunchen en moest je om broodjes, boter, vleeswaren vragen. We moesten ook onze broodjes smeren. Het klinkt een stuk gemakkelijker dan dat het is. Mijn broodjes waren half vol en je moest elkaar natuurlijk ook melk inschenken of de salade door geven.

Het was een bijzonder ervaring, maar ik was blij dat ik mijn blinddoek mocht afdoen. Ik vond het erg vermoeiend en je moest steeds nadenken, waar staat wat en waar had ik dat ook alweer neer gezet.

Share this: