In de afgelopen paasvakantie was ik op reis in China. We waren daar 30 jaar geleden ook geweest en wilden kijken wat er was veranderd. Toen we er 30 jaar geleden waren zeiden we tegen elkaar we willen nog wel een keer terug naar het Xian Leger. Maar nu in 2025 was het zover. Het was een zeer bijzondere reis. We hebben een polarsteps bijgehouden.
Apps
Vooraf had ik me ingelezen welke apps moet ik op mijn telefoon hebben om daar te kunnen functioneren.
- Je moet een Chinese SIM hebben. Ik had in Nederland een E-sim gekocht om op mijn telefoon te zetten. Ik kan op mijn telefoon 2 SIM’s zetten. Aangekomen in Bejing zelfs met hulp kregen we het niet voor elkaar. Dus toen maar een “gewone” Chinese SIM en op mijn oude telefoon gezet, die ik als nood had meegenomen.
- De app WeChat kun je eenvoudig installeren op je telefoon. De eerste keer dat je iemand toevoeg moet je dit even samen doen. Maar hierna gaat er een wereld voor je open. Want alle communicatie gaat via WeChat waar wij Whatsapp voor gebruiken.
- Ik had de Windows Translator op mijn telefoon staan, omdat veel chinezen hun teksten inspreken en hierna wordt het vertaald in het engels (of nederlands). Dat is heel handig. En iedereen maakt gebruik van zulke apps, dat zorgt er natuurlijk voor, dat ze nog minder engels durven te spreken, want ze gebruiken allemaal dit soort apps.
- De AliPay is onmisbaar. Je kunt hem thuis al installeren en hierna koppelen aan een creditcard (of bank rekening). Met deze app doe je alle betalingen. Als je een QRcode ziet, kun je die scannen en betalen met deze app. Je kunt ook privé personen betalen, je kunt zelf het bedrag invullen of het is al ingevuld. Het was best spannen om hem voor het eerst te gebruiken, we zijn toen naar de Macdonalds gegaan om koffie te kopen, maar het ging soepel. Alles draadloos. Zelfs op de markt in kleine kraampjes staat er een QRcode om te scannen en te betalen.
- De app DIDI wat onze uber is. Die moet je installeren vanuit de app WeChat. Hierna kun je een taxi bestellen en het betalen gaat dan ook automatisch via AliPay wat dan weer is gekoppeld. Als je taal niet kan lezen, dan vraag je het even aan iemand of hij het adres kan invoeren.
- De app maps.me is ook erg handig, omdat je dan niet op je roaming zit. Maar die hadden we al op onze telefoon staan.
- Ik had in Nederland al een betaalde VPN op mijn telefoon gezet (astar) maar in China werkte hij dus niet. De eerst dag wel, maar daarna niet meer. Ik nog een andere betaalde (NordVPN) geprobeerd maar nog steeds niet met resultaat. Dus ik heb het maar opgegeven en dacht dan komt dat wel weer.
- Omdat alles via de telefoon gaat, moet je zorgen dat je telefoon altijd is opgeladen. Je ziet dus overal dat je extra opladers kan lenen en weer inleveren. Hierin zitten verschillende oplaadkabels zodat hij altijd werkt. Je betaald een borg en je kunt hem in zon kast weer inleveren.
- Waar ik achter kwam is dat je eenvoudig bestanden kunt delen met twee android apparaten. Ik wist dat dat eenvoudig gaat met Apple, maar Android heeft ook zo’n functie: quickshare en als je daar op klikt, dan zie je je andere telefoon staan. Dat was heel handig omdat ik snel foto’s van mijn china telefoon naar mijn “normale” wilde zetten om iets te delen in whatsapp.
Niet op internet kunnen miste ik wel. Je bent zo gewend om even wat op te zoeken. Of even te kijken. Dat was dus steeds in het boekje lezen. Ook met de wifi in het hotel kwamen de whatsappjes en Instagram berichten niet binnen. Dat moest dus op de roaming (dus mijn rekening was een stuk meer deze maand). Toen we na 3 weken in HongKong aankwamen kwam alles toch binnen. Soms konden we even op YouTube of op de npo app, maar een dag later kreeg je de melding, de app moet worden geupdate en dat kon dan weer niet.
Gelukkig kon ik wel mijn foto’s iedere dag in de Dropbox zetten (via de chinese SIM). Die stonden dan tenminste veilig.
Horloge/Telefoon
In HongKong zag ik veel kinderen met een horloge in combinatie met mini telefoon. Hier schrijf ik in dit blog over.