CAS Conference 2018 in Birmingham

Net als vorige jaar was ik weer bij het jaarlijkse congres van Computers At School in Birmingham. Dit jaar was het voor de 10e keer dat het congres werd georganiseerd, een lustrum met taart.

Ik had in aanloop van het congres al fijne keuze stress. Als ik een congres in Nederland volg dan zijn er 1 of  2 workshops over Computational Thinking. Hier kon ik kiezen uit 40 verschillende workshops. Dat was ene leuke uitdaging, welke ga ik doen.

Nadat ik samen met Sandra Legters op vrijdagavond naar Birmingham waren gevlogen en die avond gezellig ergens pizza hadden gegeten waren we op zaterdagochtend vroeg met de trein vertrokken naar de Birmingham University waar het congres was. Toen we de trein uitkwamen waren er mooi bordjes en liepen we in een keer naar de locatie toe waar het congres gehouden werd. Al snel waren we in gesprek met andere congres gangers en werden we begeleid naar de locatie waar het congres werd georganiseerd.

Opening Congres

Het congres werd geopend door Simon Humphreys, hij is een CAS lid van het eerste uur. De CAS bestaat intussen al 12 jaar. Achter hem was er een mooie presentatie van vrouwen in de ict. De meeste kende ik wel, maar toch ook werd ik verrast door nieuwe namen met hun activiteiten.

Hierna werden er een aantal docenten in het zonnetje gezet die zich inzette voor de CAS-HUBS. Binnen deze hubs vindt veel kennis overdracht van de docenten onderling. Hoe groter dit netwerk van hubs, hoe meer docenten kennis krijgen hoe je aan de slag kan gaan met Computational Thinking.

Hierna was er een lezing van Duncan Maidens (Birmingham University) en Nuno Guarda (CISCO). Nuno begon met een verhaal over hoe belangrijk dat het is dat we kinderen leren over techniek. Hij benadrukte hoeveel banen er in de toekomst zijn en hoeveel omzet we gaan mis lopen als we de kinderen niet opleiden mbt technical skils. Hij vertelde dat 1/6 van het curriculum bestaat uit kennis van netwerken. Hij liet de Cisco Academy zien, waar er verschillende programma’s zijn om kennis op te doen over netwerken.

Hierna kwam het hilarisch verhaal van Duncan. Hij liet plaatjes zien over netwerken met de verschillende benamingen. En hij maakte duidelijk dat je pubers met deze plaatjes niet kan uitleggen hoe zon netwerk werkt. Je moet dit unplugged doen en met praktische voorbeelden. Hij liet ook software zien om les te geven over netwerken. Ik maakte direct al weer plannen om toch weer een unplugged les te geven over netwerken en dan unplugged. Ik ga dit zeker nog een keer proberen voor de vakantie.

Workshop 1

Hierna was er een korte pauze en ging ik naar mijn eerste workshop. Ik had een praktische workshop van Nicholas Hughes over physical computing. (computer les met robotjes, miniboards etc).

Toen we de ruimte binnen kwamen lagen er envelopjes met kaartjes met beebot, mbot, microbit etc. Hij begon zijn verhaal dat er op veel scholen een kast vol met spullen ligt en deze worden een aantal keer gebruikt en dan verdwijnen ze de kast in. Je moet ook zorgen dat je je betekenis vol inzet. En het is goed te weten hoe en wat je er mee kan. Hiervoor gingen we in tweetallen aan de slag om de kaartjes op verschillende manieren te ordenen. Op volgorde van makkelijk naar moeilijk, van wat kun je wel programmeren en wat niet.

Het liet mij ook weer even stil staan bij de massa aan verschillende gadgets die er zijn mbt programmeren. De een beter dan de andere. Hij benadrukte ook dat in het po geen tekst base language hoeft te leren. Physical computing is vooral leuk en kinderen kun je er wel eenvoudig bij laten betrekken. Je zou bijvoorbeeld ook de micro:bit kunnen inzetten om hem als een beebot te laten functioneren.

Workshop 2

Hierna ging ik direct door naar de tweede workshop. Dit was een workshop Microbit. Jammer genoeg was hij heel basaal, ik had wel iets meer de diepte in willen gaan. Maar het was wel gezellig om dit samen met Sandra te kunnen doen en ik ben in contact gekomen met Laurence Rogers van www.insight-mrbit.com. Hij maakt mooi lesmateriaal voor de micro:bit.

Tijdens de lunch heb ik eindelijk Lorraine Underwood ontmoet. Wij volgen elkaar al een tijdje via twitter en zij maakt zeer gave dingen met de micro:bit en de arduino. Het was gaaf om haar nu in “echt” te kunnen ontmoeten. We konden niet stoppen met praten over wat we nog allemaal willen maken met de micro:bit. Ik had mijn nieuwe microbit oortjes op.

 

Workshop 3

Na de lunch gingen de workshops door. Ik was bij een workshop over machine learning. Hoe kun je dit aan pubers leren. De workshop werd gegeven door Donna Hay van Apps for Good. Ze liet ons een aantal sites zien waarmee je heel basaal met leerlingen hiermee aan de slag kan gaan.

https://quickdraw.withgoogle.com/

http://moralmachine.mit.edu/

https://machinelearningforkids.co.uk/scratchx/#scratch

Een aantal mooie voorbeelden om hiermee aan de slag te gaan.

Workshop 4

In mijn laatste workshop heb ik met 4 ledlampjes en een arduino binaire code gemaakt. Dit vond ik best lastig, maar ik werd gelukkig goed geholpen door verschillende mensen om me heen.

Ik kwam wel direct op ideeën om dit ook voor de micro:bit te maken. Ik kan dan een 3-bits opdracht doen.

 

Afsluiting congres

Hierna was de afsluiting van het congres weer in de grote college zaal. Roger Davies gaf een mooie terugblik op 10 jaar CAS. Hoe belangrijk het is dat je docenten moet ondersteunen zodat ze goed kunnen les geven mbt Computational Thinking. Een van zijn afbeeldingen vond ik erg mooi. Don’t try to run, before you can walk. Leerlingen willen vaak veel te snelle stappen nemen in hun werk, maar ze missen dan een stevige ondergrond. Dus zorg er voor dat ze niet te snel gaan en dat je steeds terug blikt. Hoe moeilijk dit ook is.

Toen was het jammer genoeg weer klaar. We zijn toen nog gezellig uit eten gegaan met Phil Bagge. Ik heb hem al een aantal keer ontmoet en ik ben hem ook gaan opzoeken op zijn school. Zijn nieuwe boek over de crumble is bijna uit. Het ziet er prachtig uit.

Op de zondag hebben we een relaxte dag gehad en hebben we rond gelopen door birmingham en zijn we in het ThinkTank museum geweest (vergelijkbaar met Nemo). Na afloop hebben we sushis gegeten en zijn we weer met het vliegtuig naar amsterdam gevlogen.

Als het even uitkomt dan wil ik volgend jaar weer. Als je maar iets met Computational Thinking doet, dan is dit de “place to be” eens per jaar.

Sandra haar uitgebreide verslag kun je hier lezen.

Share this: